Recenzija albuma “The Story” – časopis Etnoumlje|Slađana Mitić

UŠI PIŠU
The Story Lazar Novkov& Frame Orchestra SKC Novi Sad, 2016 Koncipiran kao muzička proza, The Story je drugi CD kompozitora i harmonikaša Lazara Novkova i Frame Orchestra. Neznatne personalne promene u samom orkestru koje su prethodile albumu, nipošto nisu značile prekid saradnje, nego drugačiju uposlenost pojedinih muzičara iz ranije postave. Sa ulaskom novih instrumentalista u orkestarsko tkivo ostvaren je prostor za inventivniji saund. Naime, u ovaj projekat uključeno je i šestoro renomiranih gostujućih muzičara, koji upotpunjuju ionako bogat sadržaj koji nudi kvintet. Govoreći o Novkovu i Frame Orchestra, priča mora započeti osvrtom na debi album Godina (SKC Novi Sad, 2012), koji je muzikom smešten u sada već karakterističan i specifičan vojvođanski, pretežno akustični muzički milje, u kojem se klasičarska matrica sudara sa drugim žanrovima. Proizvod dobijen prethodnim, ali i sadašnjim muziciranjem kod Novkova najpre vodi do etikete world music. Uz evropske muzičke kanone i elemente džeza, najkorišćenija sintaksa sa prvog CD-a – pritajeni strasni, ali i kontrolisani tango – prisutna je delom i na ovom albumu. Ples kao ravničarska razigranost, ali i melanholija. Sa The Story, Frame Orchestra sadržajno nudi slušateljstvu muziku koja sve vreme pleše na dvomeđi željenog i iskustvenog, suptilnog i skaradnog, tradicionalnog i popularnog. Nadopunjena fascinantnim iskonskim balkanskim „frula” i „kolo” motivima, muzika obiluje sviralačkim bravurama – ekspresijama koje umeju da ponesu putanjom zvuka, ali i da zaustave dah. Kompozitor Novkov je u pisanju „romana koji se svira” imao na umu da će najsnažnije saopštiti svoje intimne doživljaje – poput „Plastično srce”, „Crveni karanfil”, „Hedonizam” itd, kako je naslovio pojedine numere – muzičkom artikulacijom, čime uspeva da svojoj muzici da ne samo estetsku, nego i komunikativnu vrednost. Smešten između intelekta i instinkta, The Story je album koji želi razgovor sa slušaocima. Od uvodne „Prolog” do „Epilog”-a i reči autora na samom kraju, diskurs koji među sobom vode instrumentalisti na dvanaest numera je besprekoran. Muzičku povezanost i koherentnost odsviranog materijala omogućio je virtuozitet i izražajnost instrumentalista koji sa lakoćom iznose svoje deonice, bilo da su solističke bravure ili ništa manje važna i spektakularna ritmička pratnja, egzotika udaraljki, istinska toplina flaute i pastoralnost frule. I baš u toj pojedinačnoj individualnosti svakog od svirača sakrivena je lepota grupnog muziciranja i stvaranja zvučne trpeze The Story. Vrednost ovog projekta nije u višežanrovskom muziciranju, naprotiv, na ovu činjenicu se slušalac neće posebno obazirati. Estetika muzike je drugde: sadržana je u akrobatici tonova i dinamičnim pasažnim suprotstavljanjima, koje orkestar izvodi sa lakoćom. Muzičko sazrevanje Lazara Novkova i Frame Orchestra je u poistovećivanju strasti latinskog tanga, vojvođanskog salaša i balkanskog kola. The Story je roman u kome nema glavnih i sporednih likova: svi učesnici su maestralni akustičari, bilo da se radnja odvija u bržem ili sporijem tempu, lirično ili sa dozom „agresije” i gomilom odsviranih nota od kojih
je svaka čujna poput ogoljenog slikarskog akta. Kada se zaklope muzičke stranice, ostaje samo jedna transmisija do slušalaca: izuzetan uradak pun istinske topline – vojvođanski dert!
Slađana Mitić

This entry was posted in News. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>